Hoe Betje meer dan 170.000 wenskaarten verkocht (1/2)

geplaatst in Uncategorized | Comments

postvliegtuigmei

Ik vertel dit verhaal niet om op te scheppen. De reis die ik heb afgelegd met mijn collectie heeft me veel geleerd en ik wil daar graag over vertellen. Het is juist een verhaal over tegenvallers en teleurstellingen. Om hier te komen heb ik meer afwijzingen in mijn mailbox gehad dan de vraag of ik mijn penis wil vergroten.

Deze kreeg ik al in 2005:

uitgever1

Ik bleef alle uitgevers bellen, mailen en werk toesturen. Afwijzingen incasseren… en dan maar weer bellen, mailen en werk toesturen.

En zo zat ik drie jaar later bij een hele grote uitgever die wenskaarten door heel Europa verkoopt. Ik kon direct voor ze aan de slag. De deal had echter één hiaatje: de uitgever wilde het recht hebben om mijn ontwerpen te wijzigen. Ik heb daarom de samenwerking afgeblazen.
Was ik teleurgesteld? Natuurlijk!
Maar ook trots. Ik wilde MIJN wenskaarten in de winkels. Aan dat doel heb ik vastgehouden.

In 2011 vroeg de uitgever waar ik het liefst mee wilde samenwerken mij om een collectie van 36 kaarten te ontwerpen. Het was wel een beetje kort dag, ik kreeg er niet voor betaald en hij gaf geen garantie dat hij het zou uitgeven. Hij zou het presenteren op een grote stationary beurs om te kijken of er genoeg belangstelling voor zou zijn.

Ik stortte me volledig in dit project en ruim een maand maakte ik overuren. Alle avonden zat ik op zolder te werken en ik bracht onze zoon extra dagen bij de kinderopvang. Ik organiseerde een feedbackfeestje waar ik mijn ontwerpen besprak met winkeliers, buren en vriendinnen. Ik printte ze uit, sneed ze op maat, zette ze in een kaartenmolen, staarde er eindeloos naar en schaafde bij voordat ik ze weer uitprintte en bijschaafde tot ik 100% tevreden was. Ik ging naar de drukker toen ze gedrukt werden om er zeker van te zijn dat de kleuren goed werden afgedrukt. Toen het klaar was kon ik tevreden vaststellen dat ik het beste uit mezelf had gehaald. Keer 36.

all36

Lang verhaal kort, ik kreeg na de beurs wéér een afwijzing te horen.

Was ik teleurgesteld? Nee.
Ik had zin om me in te graven in 10 kuub M&M’s en me een weg naar buiten te vreten om vervolgens een baan aan te nemen als postbezorger zodat ik een snottebel kon smeren op iedere NIET Betje.com kaart voordat ik het twee keer dubbelgevouwen in de brievenbus zou proppen.

Maar… hier lees je hoe het toch nog goed kwam!